Wiara wczesnego Kościoła: Trójca Święta

Wiara wczesnego Kościoła: Trójca Święta

 

Czy pierwsi chrześcijanie wierzyli w Trójcę Świętą? Choć niektórzy współcześni twierdzą, że to późniejszy konstrukt teologiczny, świadectwa ojców Kościoła mówią inaczej. Od Didache po św. Augustyna – już najwcześniejsze pisma chrześcijańskie ukazują wiarę w Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego jako jedną Boską naturę w trzech Osobach. Niniejszy przegląd źródeł od I do V wieku ilustruje, że Trójca Święta nie była teologicznym uzupełnieniem, lecz samym sercem wiary Kościoła od jego narodzin.

 

Doktryna Trójcy Świętej ujęta jest w Ewangelii św. Mateusza, kiedy to Jezus zaleca apostołom: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28,19).

Paralelizm Ojca, Syna i Ducha Świętego nie jest wyłączną cechą Ewangelii św. Mateusza, ale pojawia się także w innych miejscach Nowego Testamentu (np. 2 Kor 13,131W angielskiej wersji Biblii 2 List do Koryntian ma 14 wersetów, w polskich przekładach wersetów jest 13 – angielski...; Hebr 9,14), podobnie jak w pismach wczesnych chrześcijan, którzy jasno rozumieli, w tym samym co i my dziś sensie – że Ojciec, Syn i Duch Święty są trzema Boskimi osobami, będącymi zarazem jedną Boską istotą (Bogiem).

Poniżej znajdują się przykłady tego, co wczesnochrześcijańscy pisarze mieli do powiedzenia na temat Trójcy Świętej:

 

Didache, czyli nauka dwunastu apostołów

„Co zaś do chrztu, to tak chrzcijcie: to wszystko naprzód powiedziawszy, chrzcijcie w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego w wodzie bieżącej. Jeżeli zaś nie masz wody bieżącej, chrzcij w innej wodzie; jeśli nie możesz w zimnej, to w ciepłej. Jeżeli zaś nie masz ani jednej, ani drugiej (w ilości dostatecznej), wylej na głowę trzy razy wodę w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego”2Didache, czyli nauka dwunastu Apostołów, tłum. Józef Jankowski, Skład w Księgarni Kuncewicza i Hofmana, Warszawa 1923, s. 21–22.. [w roku Pańskim 70]

 

Ignacy Antiocheński

„[…] wybrany w prawdziwym cierpieniu [Chrystusowym] z woli Ojca i Jezusa Chrystusa, Boga naszego, Kościołowi zaiste godnemu uwielbienia, który znajduje się w Efezie, w Azji”3Pierwsi świadkowie. Pisma Ojców Apostolskich, oprac. Marek Starowieyski, tłum. Anna Świderkówna, Wydawnictwo M, Kraków 2010, s. 113. [w roku Pańskim 110].

„Bóg nasz bowiem, Jezus Chrystus, począł się w łonie Maryi zgodnie z planem Bożym, z rodu Dawida i z Ducha Świętego”4Tamże, s. 118..

 

Justyn Męczennik

„Wykażemy Wam także, że słusznie czcimy Nauczyciela, który nas o tym pouczył i po to się narodził, Jezusa Chrystusa, ukrzyżowanego pod Poncjuszem Piłatem, prokuratorem Judei w czasach Cezara Tyberiusza jak również uznajemy Go za Syna

Boga prawdziwego i na drugim miejscu umieszczamy, na trzecim zaś Ducha Proroczego. Z tego właśnie powodu zarzuca się nam szaleństwo nie rozumiejąc wcale tej tajemnicy, iż drugie miejsce po Bogu niezmiennym i odwiecznym oraz Stwórcy wszechrzeczy dajemy człowiekowi ukrzyżowanemu”5Justyn Męczennik, 1 i 2 Apologia; Dialog z Żydem Tryfonem, tłum. Leszek Misiarczyk, Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa.... [w roku Pańskim 151].

 

Teofil z Antiochii

„Cechą zaś charakterystyczną Boga najwyższego, wszechmogącego i jedynego istniejącego jest nie tylko to, że może przebywać wszędzie, ale także wszystko widzieć i słyszeć i nie jest ograniczony jednym miejscem […]. Podobnie również owe trzy dni przed powstaniem trzech świateł są typami innej triady: Boga, Jego Logosu i Jego Mądrości”6Pierwsi apologeci greccy, oprac. Józef Naumowicz, tłum. Leszek Misiarczyk, Wydawnictwo M, Kraków 2004, s. 399, 414.. [w roku Pańskim 181]

 

Ireneusz z Lyonu

„Kościół bowiem rozsiany po całym świecie aż po krańce kręgu ziemi, od Apostołów i ich uczniów otrzymał w spuściźnie tę wiarę w jednego Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, morza i wszystkiego, co w nim jest; i w jedynego Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, wcielonego dla zbawienia naszego; i w Ducha Świętego […]”7Antologia patrystyczna, tłum. i oprac. Andrzej Bober, Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, Kraków 1966, s. 30..... [w roku Pańskim 189]

 

Tertulian

„My […] wierzymy w jedynego Boga, lecz w pewnym uporządkowaniu, jakie nazywamy ekonomią, wedle której jedyny Bóg może mieć Syna, Słowo pochodzące od Niego, przez które wszystko się stało, a bez którego nic się nie stało […]. On też później zgodnie ze swą obietnicą posłał od Ojca Ducha Świętego, Pocieszyciela, by uświęcał w wierze tych, którzy wyznają Ojca, Syna i Ducha Świętego”8Trójca Święta. Tertulian: Przeciw Prakseaszowi; Hipolit: Przeciw Noetosowi, red. Henryk Pietras, tłum. Elwira Buszewicz, Stanisław Kalinkowski, Wydawnictwo WAM, Kraków.... [roku Pańskiego 216]

„[…] należy wiernie strzec tajemnicy ekonomii rozkładającej ową jedność na trójcę: Ojca, Syna i Ducha; trzech jednak nie co do stanu, ale co do stopnia, nie pod względem substancji, a pod względem formy, nie co do mocy, lecz co do postaci. Są zatem jednej substancji, jednego stanu i jednej mocy, ponieważ jest jeden Bóg, owe zaś stopnie, formy i postaci rozróżniamy pod imionami Ojca, Syna i Ducha Świętego”9Tamże, s. 38..

„Zawsze pamiętaj, iż poświadczam tu jako wyznawaną przez siebie zasadę wiary, że Ojciec, Syn i Duch są wzajemnie nierozdzielni, bo w ten sposób poznasz, co i w jaki sposób głoszę. Twierdzę mianowicie, że kim innym jest Ojciec, kim innym Syn, a jeszcze kim innym Duch; niektórzy ludzie niewykształceni lub przewrotni źle przyjmują to twierdzenie, jakoby głosiło ono różność i na jej podstawie nauczało o rozdzielności Ojca od Syna i Ducha Świętego”10Tamże, s. 47..

„W ten sposób więź z Ojcem w Synu i z Synem w Pocieszycielu sprawia, że wszyscy trzej, pochodzący jeden z drugiego, są połączeni. Ci trzej stanowią jedno, a nie jednego, jak powiedziano: Ja i Ojciec jedno jesteśmy (J 10,30), odnośnie do jedności substancji, nie pojedynczości liczby”11Tamże, s. 77..

 

Orygenes

„Albowiem wbrew opinii heretyków nie twierdzimy wcale, że jakaś część substancji

Boga przemieniła się w Syna, albo że Syn nie został utworzony przez Ojca z żadnych

substancji, to znaczy poza własną substancją, tak jakby istniał czas, w którym nie było Syna […]”12Orygenes, O zasadach, tłum. Stanisła Kalinkowski, Wydawnictwo WAM, Kraków 1996, s. 379.. [w roku Pańskim 225]

„Bo jedynie ta Trójca przekracza wszelki sens znaczenia nie tylko czasowego, ale i wiecznego. Całą zaś resztę, wszystko to, co istnieje poza Trójcą, należy mierzyć wiekami i czasami”13Tamże, s. 380..

 

Hipolit Rzymski

„Samo tylko Jego Słowo jest z Niego, dlatego jest Bogiem, gdyż jest Bożej substancji”14Hipolit Rzymski, Odparcie wszelkich herezji, https://www.apologetyka.info/trojca-swieta/pisarze-wczesnochrzescijanscy/hipolit-i-bog-w-trojcy-swietej,259.htm [dostęp: 1 VI 2025].. [w roku Pańskim 228]

 

Dionizy (papież)

 „Z kolei zaś będę mówił zupełnie słusznie także przeciw tym, którzy najczcigodniejsze głoszenie Kościoła Bożego, jedynowładztwo, dzielą, rozcinają i podnoszą jakieś trzy siły, oddzielne hipostazy, i trzy bóstwa […]. [Niektórzy heretycy] głoszą w pewien sposób trzech bogów, kiedy świętą jedność dzielą na trzy między sobą całkiem oddzielone obce hipostazy”15Dionizy, List do Dionizego, biskupa Aleksandrii, [w:] Breviarium Fidei. Wybór doktrynalnych wypowiedzi Kościoła, red. Ignacy Bokwa, Wydawnictwo „Księgarnia Świętego.... [roku Pańskiego 262]

„Jest więc koniecznie potrzebne, żeby także Boska Trójca była zjednoczona i złączona w jednym, jak w jakimś szczycie, Bogu wszystkiego, wszechmogącym […]. Nie tylko więc jest bluźnierstwem, ale też największym bluźnierstwem mówić, że Pan został uczyniony do pewnego stopnia ręcznie […]. Jeśli zatem Syn został uczyniony, to był czas, że tego nie było; była zatem taka chwila, że Bóg był bez tego; to zaś jest całkiem niedorzeczne”16Tamże..

„Nie można więc ani dzielić na trzy bóstwa godnej podziwu Boskiej Jedności […]. Raczej trzeba wierzyć w Boga Ojca wszechmogącego i w Chrystusa Jezusa, Jego Syna, i w Ducha Świętego, i w to, że słowo jest zjednoczone z Bogiem wszystkiego. Mówi Ono bowiem: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” (J 10,30) i: „Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie” (J 14,10)”17Tamże, s. 29..

 

Grzegorz Cudotwórca

 „Jeden jest Bóg […]. W doskonałej Trójcy nie ma żadnego podziału ani żadnej różnicy co do chwały, wieczności i co do władzy. Nie ma przeto w Trójcy ani niczego stworzonego czy podporządkowanego, ani też niczego przydanego, a więc czegoś, czego pierwej w Trójcy nie było, a co potem zostało do Niej wprowadzone. Nigdy zatem Syn nie odstąpił od Ojca, ani też Duch Święty od Syna, ponieważ Trójca ta zawsze pozostaje niezmienna i taka sama”18Rufin z Akwilei, O Grzegorzu Cudotwórcy (De Gregorio Thaumaturgo), (wyjątek z VII księgi Rufinowego przekładu „Historii kościelnej” Euzebiusza z....

 

Św. Sekundus

 „Hymny, teksty Apokalipsy i Psalmy o Bogu, śpiewa, i objaśnia je im dla oświecenia i umocnienia ludu Bożego. Mówi im, że wierzy w Trójcę Świętą, i naucza, że jedna jest substancja w trzech Osobach”19The Works of St. Patrick. St. Secundinus Hymn of St. Patrick, eds. Johannes Quasten, Joseph Plumpe,  tłum. Ludwig Bieler,... [roku Pańskiego 444].

 

Św. Patryk z Irlandii

 „Dziś powstaję: / poprzez potęgę mocy inwokacji do Trójcy Świętej, / poprzez wiarę w troistość / poprzez wyznanie jedności / Stwórcy Stworzenia”20Ryszarda Bulas, „Faeth Fiadha”. Lorica świętego Patryka, „Vox Patrum” 2004, nr 24, s. 553..... [roku Pańskiego 447]

„Ponieważ nie ma innego Boga i nigdy nie było ani potem nie będzie, prócz Boga Ojca niezrodzonego, bez początku, a od którego pochodzi wszelki początek, dzierżącego wszystko – jak wyznajemy – i Jego Syna, Jezusa Chrystusa, o którym wyznajemy, że zawsze przebywał […], zanim jeszcze powstał świat, przed wszelkim początkiem […]. Jezus Chrystus jest Panem i Bogiem, w Niego wierzymy […]. Wylał na was obficie Ducha Świętego […]. Jego wyznajemy i czcimy, Jedynego Boga w Trójcy Świętego Imienia”21Św. Patryk, Pisma i najstarsze żywoty, tłum. Kazimierz Panuś, Anna Strzelecka, Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, Kraków 2003, s. 71–72.. [roku Pańskiego 452]

 

Św. Augustyn

 „Wszyscy, którzy przede mną pisali o Trójcy Świętej i których mogłem czytać, nauczają na podstawie Pisma św. Starego i Nowego Testamentu, iż Ojciec, Syn i Duch Święty stanowią Boską jedność przez nierozdzielną równość jednej i tej samej substancji. A więc nie ma trzech bogów, ale jest jeden Bóg, chociaż Ojciec Syna zrodził i dlatego Syn nie jest tą samą Osobą, co Ojciec; i Ojciec nie jest Synem przez Siebie zrodzonym, a Duch Święty nie jest ani Ojcem, ani Synem, lecz jest Duchem Ojca i Syna, współrównym Im i należącym do jedności Trójcy”22Św. Augustyn, O Trójcy Świętej, tłum. Maria Stokowska, Wydawnictwo Znak, Kraków 1996, s. 30.. [roku Pańskiego 408]

 

Fulgencjusz z Ruspe

 „Widzisz, pokrótce jest tak, że Ojciec jest jednym, Syn drugim, a Duch Święty trzecim; jako Osoby różnią się, lecz w swej naturze są jednym. Zgodnie z tym mówi: ‘Ja i Ojciec jedno jesteśmy’ (J 10,30). Naucza nas, że jedność odnosi się do ich natury, a my do ich Osób. Podobnie jest napisane: ‘W niebie Ojciec, Słowo i Duch Święty, a Ci Trzej są jednością. I trzej są, którzy dają świadectwo na ziemi’ (1 J 5,7)”23The Faith of The Early Fathers, ed. W.A. Jurgens, Vol. 3, The Liturgical Press, Collegeville 1979, s. 291.. [ok. roku Pańskiego 515]

 

„Skoro jednak prawdą dotyczącą natury tego jedynego, prawdziwego Boga, który jest Trójcą, jest nie tylko to, że jest jednym Bogiem, ale także to, że jest Trójcą, dlatego ten prawdziwy Bóg w osobach jest Trójcą, a w jednej naturze jest jeden. Przez tę jedność natury cały Ojciec jest w Synu i Duchu Świętym, cały Syn w Ojcu i Duchu Świętym i cały Duch Święty jest w Ojcu i Synu. Żaden z nich nie istnieje poza którymkolwiek z nich: ponieważ nikt drugiego nie poprzedza pod względem wieczności, nie przewyższa wielkością i nie przekracza potęgą”24Fulgencjusz z Ruspe, O wierze Kościoła, tłum. P.M. Szewczyk, https://patres.pl/fulgencjusz-z-ruspe-o-wierze-kosciola/ [dostęp: 1 VI 2025].. [ok. roku Pańskiego523]

 

Przypisy:

  • 1 W angielskiej wersji Biblii 2 List do Koryntian ma 14 wersetów, w polskich przekładach wersetów jest 13 – angielski 14. werset pokrywa się z 13. wersetem polskich wydań (przyp. tłum.).
  • 2 Didache, czyli nauka dwunastu Apostołów, tłum. Józef Jankowski, Skład w Księgarni Kuncewicza i Hofmana, Warszawa 1923, s. 21–22.
  • 3 Pierwsi świadkowie. Pisma Ojców Apostolskich, oprac. Marek Starowieyski, tłum. Anna Świderkówna, Wydawnictwo M, Kraków 2010, s. 113.
  • 4 Tamże, s. 118.
  • 5 Justyn Męczennik, 1 i 2 Apologia; Dialog z Żydem Tryfonem, tłum. Leszek Misiarczyk, Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa 2012, s. 50.
  • 6 Pierwsi apologeci greccy, oprac. Józef Naumowicz, tłum. Leszek Misiarczyk, Wydawnictwo M, Kraków 2004, s. 399, 414.
  • 7 Antologia patrystyczna, tłum. i oprac. Andrzej Bober, Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, Kraków 1966, s. 30.
  • 8 Trójca Święta. Tertulian: Przeciw Prakseaszowi; Hipolit: Przeciw Noetosowi, red. Henryk Pietras, tłum. Elwira Buszewicz, Stanisław Kalinkowski, Wydawnictwo WAM, Kraków 1996, s. 37.
  • 9 Tamże, s. 38.
  • 10 Tamże, s. 47.
  • 11 Tamże, s. 77.
  • 12 Orygenes, O zasadach, tłum. Stanisła Kalinkowski, Wydawnictwo WAM, Kraków 1996, s. 379.
  • 13 Tamże, s. 380.
  • 14 Hipolit Rzymski, Odparcie wszelkich herezji, https://www.apologetyka.info/trojca-swieta/pisarze-wczesnochrzescijanscy/hipolit-i-bog-w-trojcy-swietej,259.htm [dostęp: 1 VI 2025].
  • 15 Dionizy, List do Dionizego, biskupa Aleksandrii, [w:] Breviarium Fidei. Wybór doktrynalnych wypowiedzi Kościoła, red. Ignacy Bokwa, Wydawnictwo „Księgarnia Świętego Wojciecha”, Poznań 2007, s. 28.
  • 16 Tamże.
  • 17 Tamże, s. 29.
  • 18 Rufin z Akwilei, O Grzegorzu Cudotwórcy (De Gregorio Thaumaturgo), (wyjątek z VII księgi Rufinowego przekładu „Historii kościelnej” Euzebiusza z Cezarei), tłum. Łukasz Libowski, „Vox Patrum” 2021, nr 80, s. 369, 370.
  • 19 The Works of St. Patrick. St. Secundinus Hymn of St. Patrick, eds. Johannes Quasten, Joseph Plumpe,  tłum. Ludwig Bieler, Paulist Press, New York 1953, s. 64–65.
  • 20 Ryszarda Bulas, „Faeth Fiadha”. Lorica świętego Patryka, „Vox Patrum” 2004, nr 24, s. 553.
  • 21 Św. Patryk, Pisma i najstarsze żywoty, tłum. Kazimierz Panuś, Anna Strzelecka, Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, Kraków 2003, s. 71–72.
  • 22 Św. Augustyn, O Trójcy Świętej, tłum. Maria Stokowska, Wydawnictwo Znak, Kraków 1996, s. 30.
  • 23 The Faith of The Early Fathers, ed. W.A. Jurgens, Vol. 3, The Liturgical Press, Collegeville 1979, s. 291.
  • 24 Fulgencjusz z Ruspe, O wierze Kościoła, tłum. P.M. Szewczyk, https://patres.pl/fulgencjusz-z-ruspe-o-wierze-kosciola/ [dostęp: 1 VI 2025].

Nota bibliograficzna:

Antologia patrystyczna, tłum. i oprac. Andrzej Bober, Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, Kraków 1966.

Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003, https://biblia.deon.pl/

Bulas Ryszarda, „Faeth Fiadha”. Lorica świętego Patryka, „Vox Patrum” 2004, nr 24.

Didache, czyli nauka dwunastu Apostołów, tłum. Józef Jankowski, Skład w Księgarni Kuncewicza i Hofmana, Warszawa 1923.

Dionizy, List do Dionizego, biskupa Aleksandrii, [w:] Breviarium Fidei. Wybór doktrynalnych wypowiedzi Kościoła, red. Ignacy Bokwa, Wydawnictwo „Księgarnia Świętego Wojciecha”, Poznań 2007.

Fulgencjusz z Ruspe, O wierze Kościoła, tłum. P.M. Szewczyk, https://patres.pl/fulgencjusz-z-ruspe-o-wierze-kosciola/ [dostęp: 1 VI 2025].

Hipolit Rzymski, Odparcie wszelkich herezji, https://www.apologetyka.info/trojca-swieta/pisarze-wczesnochrzescijanscy/hipolit-i-bog-w-trojcy-swietej,259.htm [dostęp: 1 VI 2025].

Męczennik Justyn, 1 i 2 Apologia; Dialog z Żydem Tryfonem, tłum. Leszek Misiarczyk, Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa 2012.

Orygenes, O zasadach, tłum. Stanisław Kalinkowski, Wydawnictwo WAM, Kraków 1996.

Pierwsi apologeci greccy, oprac. Józef Naumowicz, tłum. Leszek Misiarczyk, Wydawnictwo M, Kraków 2004.

Pierwsi świadkowie. Pisma Ojców Apostolskich, oprac. Marek Starowieyski, tłum. Anna Świderkówna, Wydawnictwo M, Kraków 2010.

Rufin z Akwilei, O Grzegorzu Cudotwórcy (De Gregorio Thaumaturgo), (wyjątek z VII księgi Rufinowego przekładu „Historii kościelnej” Euzebiusza z Cezarei), tłum. Łukasz Libowski, „Vox Patrum” 2021.

Św. Augustyn, O Trójcy Świętej, tłum. Maria Stokowska, Wydawnictwo Znak, Kraków 1996.

Św. Patryk, Pisma i najstarsze żywoty, tłum. Kazimierz Panuś, Anna Strzelecka, Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, Kraków 2003.

The Faith of The Early Fathers, Vol. 3, ed. W.A. Jurgens, The Liturgical Press, Collegeville 1979.

The Works of St. Patrick. St. Secundinus Hymn of St. Patrick, eds. Johannes Quasten, Joseph Plumpe, tłum. Ludwig Bieler, Paulist Press, New York 1953.

Trójca Święta. Tertulian: Przeciw Prakseaszowi; Hipolit: Przeciw Noetosowi, red. Henryk Pietras, tłum. Elwira Buszewicz, Stanisław Kalinkowski, Wydawnictwo WAM, Kraków 1996.

 

Informacje dodatkowe:

Przekład z języka angielskiego: Anna Wójcik, Jacek Uglik

 

Tekst ukazał się pierwotnie w serwisie „Catholic Answers” pod tytułem What the Early Church Believed: The Trinity; https://www.catholic.com/tract/the-trinity. Tłumaczenie i przedruk za zgodą Redakcji „Catholic Answers”.